Dla ojców jest to również trudny czas. Wielu z nich czuje się zagubionych i zastanawia się, jak najlepiej wspierać partnerkę, gdy samemu przeżywa się strach, smutek i niepewność. Nie ma jednego idealnego sposobu reagowania, ale są rzeczy, które mogą pomóc mamie poczuć się bezpieczniej i mniej samotnie w tej sytuacji.

Bądź obecny, czasem to najważniejsze wsparcie

W obliczu trudnej diagnozy nie zawsze trzeba mieć gotowe odpowiedzi ani wiedzieć, co powiedzieć. Dla wielu kobiet najważniejsze jest poczucie, że nie są z tym doświadczeniem same.

Obecność partnera podczas wizyt lekarskich, badań czy rozmów z zespołem medycznym może dawać ogromne poczucie bezpieczeństwa. Czasem wystarczy wysłuchać, przytulić lub po prostu być obok w chwilach, gdy emocje są szczególnie silne.

Milczenie w takich momentach nie oznacza braku wsparcia. Często jest właśnie jego najważniejszą formą.

Pozwól jej przeżywać emocje

Mama może doświadczać bardzo różnych uczuć: smutku, złości, lęku, bezradności czy poczucia niesprawiedliwości. Emocje mogą się zmieniać z dnia na dzień, a nawet z godziny na godzinę.

Ważne jest, aby pozwolić jej je przeżywać bez oceniania i bez prób szybkiego „naprawiania” sytuacji. Zdania takie jak „musisz być silna” czy „wszystko będzie dobrze” często nie przynoszą ulgi, nawet jeśli są wypowiadane z dobrą intencją.

Czasem największym wsparciem jest powiedzenie: „Widzę, że to bardzo trudne. Jestem tutaj z tobą.”

Rozmawiajcie o tym, co się dzieje

Wiele par zauważa, że po trudnej diagnozie rozmowy stają się trudniejsze. Każda osoba może przeżywać sytuację inaczej – jedna potrzebuje mówić o emocjach, druga woli najpierw je w sobie uporządkować.

Warto jednak próbować rozmawiać o tym, co się dzieje. Nie tylko o sprawach medycznych, ale także o uczuciach, obawach czy nadziejach. Takie rozmowy pomagają zachować bliskość i wspólnie przechodzić przez kolejne etapy tej niełatwej drogi.

Pomagaj w codziennych sprawach

Silne emocje i stres mogą sprawić, że zwykłe obowiązki dnia codziennego stają się przytłaczające. W takiej sytuacji ogromnym wsparciem może być przejęcie części codziennych zadań.

Może to oznaczać m.in.:

· organizowanie wizyt lekarskich i formalności,

· zajęcie się sprawami domowymi,

· kontakt z rodziną lub bliskimi, gdy mama nie ma na to siły.

Takie praktyczne wsparcie daje przestrzeń na odpoczynek i pomaga mamie skupić się na swoim zdrowiu oraz na relacji z dzieckiem.

Pamiętaj, że ty również przeżywasz stratę

Wielu ojców ma poczucie, że powinni być przede wszystkim silni i wspierać partnerkę. W efekcie własne emocje bywają odsuwane na dalszy plan.

Tymczasem ojcowie również przeżywają żałobę, lęk i smutek. Dbanie o siebie, rozmowa z bliską osobą, psychologiem czy udział w konsultacjach w hospicjum perinatalnym, może pomóc lepiej radzić sobie z tym doświadczeniem.

Wsparcie mamy nie oznacza rezygnacji z własnych uczuć. Wręcz przeciwnie, im bardziej ojciec potrafi zadbać o siebie, tym łatwiej jest mu być oparciem dla partnerki.

Budujcie więź z dzieckiem razem

Choć diagnoza może być bardzo trudna, wielu rodziców odnajduje ważne momenty bliskości z dzieckiem jeszcze w czasie ciąży. Wspólne rozmowy o dziecku, wybieranie imienia, słuchanie bicia serca podczas badań czy spokojne chwile spędzone razem mogą pomóc budować poczucie więzi.

Dla mamy świadomość, że partner również przeżywa relację z dzieckiem, bywa niezwykle ważna.

Wsparcie – wspólna podróż

Nie ma jednego idealnego sposobu wspierania partnerki w tak trudnej sytuacji. Najważniejsze jest jednak to, aby nie zostawiać jej samej z emocjami, decyzjami i doświadczeniem, przez które przechodzi.

Bliskość, cierpliwość i gotowość do bycia razem, nawet w ciszy, mogą być jednym z najcenniejszych darów, jakie ojciec może dać mamie i swojemu dziecku w tym czasie.

Tekst: Elwira Liegman

Posłuchaj doświadczeń innych Rodziców: sprawdź kanał: studio eMOCja na YouTube!

Poczytaj DROGOWSKAŹNIK: Możesz go bezpłatnie pobrać tutaj!